اونم از نوع ایرانیش و البته اونجوریش

اولا اینو بدونین که این نوشته ها مروبط به یه دختر 18 ساله نیست ... نه آقا نه خانوم نه عزیز ... اینا مربوط به یه پسر 18 ساله هم نیست بلکه نام برده 26 سال تمام دارد .

امروز کلی حال کردم جون داداش ... کجا ؟؟ به به .. نگفتم ؟ من امروز موفق به اخذ گواهینامه رانندگی و لالندگی شدم .. یو هووووو ....اونم چی برا بار اول ... آیین نامه بدون غلط و شهری بدون حتی یه تکون نامربوط ... اونم چی ؟؟ تو 14 نفر یکی مقبول شد و اون یکی منم !!! کلی به خودم امیدوار شدم .... هنوز هیچی نشده از 21 کشور برام دعوت نامه اومده که برم مسابقات فرمول یک ... اما چون این کشورا داخلی !!! هستن ( منظورم همین آسیای خودمون هست ) من هنوز مردد در تصمیم گیری هستم ... و از طرفی هم که هیچی دیگه ...

در ضمن یه سوال کاملا خصوصی دارم ... میدونستین خیلی نامردین ؟؟؟ کلی التماس کردم که تو نظر سنجی شرکت کنین !!! آخرش چی ؟؟ هیچی کل نظرات 10 تا هست که قطعا 3 تا رو خودم دادم ... ایول به مرام خودم ...

در نتیجه تا اطلاع ثانوی و در جهت حمایت از طناز آپ دیت بعدی ( هر چقدر هم مذخرف باشه ) رو هواست تا ببینم چی میشه ... شاید سالگرد طناز با وداعش یکی بشه ...

بای خلایق

از امروز هیچ کسی از نیش و کنایه های من در امان نیست ... ( مگه تا حالا بوده ؟ ) بدینوسیله اعلام میکنم از این پس با فراغ بال و خیالی آسوده و دلی نترس همگان را ... از آقا تا قورباغا !! از قلامعلی حداد تااااا شخص مثلا شخیص ماحمود از دبیر تا سخنگو  از رئیس تا مرئوس به تیر زهراگین طناز خود هدف قرار داده و کفن پوش و در کمال بی نزاکتی ملت را مسخره یا مصخره کرده و به ریششان خواهم خندید که هیچ بلکه ممکن است در اقدامی انتهاری و شهادت طلبانه کاریکاتور های ملیح از سوسک و مارمولک و جناب خر و هویج و غیرو نیز منتشر کنم ... ( ایول بلاغت کلام رو ) لذا متاکداٌ اعلام میکنم از این پس من دیگه سرباز مرباز نبوده و در کله خود بسی مو خواهم داشت ( قابل توجه بعضی از ساراهای مو دراز ) و بدین جهت به اطلاع کلیه مراکز و شرکتها  کارخانجاتی که به دنبال مدیر عامل یا رئیس بخش یا مسئول روابط عمومی یا پژوهشگر و یا حتی سخنگو میباشند می رسانم این جانب از هم اکنون بیکار محض ( و کاربردی و مهندسی ) بوده و آماده همکاری می باشم لذا خواهشمند است با رعایت نوبت و همچنین اخذ وقت فبلی و در دست داشتن شرایط مکفی و حقوق اندکی زیاد به اینجانب مراجعه کنند تا اگر ( من هیچ قولی نمیدهم ) و باز هم اگر مورد توجه من قرار گرفتند با آنها وارد مذاکره شوم . لازم به ذکر است این جانب کمی تا قسمتی ادای خوشتیپی در آورده و البته در حکم آچار فرانسه بوده و از پول هم خوشم می آید و اینا  .

در ضمن شمایی که داری مطالب طناز رو مفتی مفتی میخونی از این پس دیگه از این دست و دلبازی ها خبری نیستا  و ۲ حالت پیش رو داری ۱- یا بابت هر سطری که میخونی باید ۳۰۰۰ ریال به حساب عابر بانک من واریز کنی ( مثلا این دفعه میشه حدود ۷۰۰۰۰ ریال که مهمون منی ) ۲- یا اینکه در نظر سنجی طناز ( مراجه شود به ستون سمت چپ زیر پیوندها ) شرکت کرده و نوع طنز خود را مشخص کنید .

البته من راه سومی هم دارم که خیلی نامردیه و شما هم فطعاٌ از اون استقبال میکنین به همین دلیل نمیگم که تو کفش بمونید و ناچرا راه ۱ یا ۲ رو انتخاب کنید ...  اگرم که زبونم لال هیچ کدوم از ۲ راه مورد پسند نبود که خوب برین بمیرین به من چه ... خوب منم خرج و مخارج دارم باید پول زنها!! و بچه ام  رو دربیارم یا نه ... اصلا فکر کنین من فلسطینم ... حالا نریزین خیابون تظاهرات مظاهرات کنینا نه همون یکی از ۲ راه رو انتخاب کنین من قانعم ( اسمم قانع نیستا !!! یه جور اصطلاحه که از قناعت میاد ) در هر حال همینه که هست ...

امری نیست ؟؟ بای فعلا

( نظر سنجی سمت چپ . زیر پیوندها که ۸ تا گزینه داره ... یادت نره )

از بین نظراتی که لطف کردین و همگی هم خوب و جالب بودن مرجان نوشته بود که :((  یادمون باشه تو این دوره زمونه اگه واسه کسی سودی نداشته باشی باهات رفاقت نمی کنن)) !!! خوب اینم نظریه ... ولی یکم خشن نبود ؟؟ حالا بماند ...

میدونین تو این دنیا چی خیلی حال میده ؟؟ نه عمرا بدونین ... این خیلی حال میده که کا دنیا تو بزن و بکوب و جنگ باشه و یه عده هی خودشون رو حلاک کنن که مثلا چی بشه و چی نشه ... مثلا یه عده برا کنکور پدرشون در بیاد ... یه عده برای پول خودشون رو به آب و آتیش بزنن ... اونوقت تو چیکار کنی ؟؟؟ هیچی یه ۳۰ ساعت دور از همه این افراد و بیخیال همه چی بیر یه شب کنار دریا باشی و صبح فردا تا عصرش حسابی خوش بگذرونی ... اوممممممممممممممممم چه حالی میده ... جای همه شما خالی هفته پیش پنج شنبه با ۵ تا از اراذل و اوباش رفته بودیم سواحل نیلگون و همیشه خزر ( گیسوم ) ... اوممممممممممممممممممممممممممم چه شود و چه شد ... به لج همه کسایی که گفتیم و نیومدن آی حال کردیم آی حال کردیم آی خوش گذشت آی کیف کردیم آی خوردیم آی پختیم آی دادو هوار راه انداختیم آی خندیدیم آی شنا کردیم ... و ۱۰۰ آی گفتنی و ناگفتنی باور ندارین ؟؟ اینم عکسامون ( ۱۴ عکس ) :

متهمین از راست به چپ: مسعود . بهنام . حمید . آرمین . ناصر . هاشیم

چادر خکشل و دشمن کور کن ما که ۱ ساعت طول کشید تا برپابشه

ساق پای اندکی از اراذل که به اشتباه داخل کادر است

فضای اطراف ما که هیچ بنی بشری جرات نزدیک شدن به اون محدوده رو نداشت حتی خودمون!!

آی خوردیم آی خوردیم ( مرفه بی درد شیکم گنده منم من )

آش دوغ اردبیل که میگن اینههههههههههه

یک عکس هنری ( از یه عکاس حرفه ای ) با حضور بشر

عروس و دامادی که به عشق ما !!! عروسیشون رو از بابل به گیسوم کشانده بودند

البته این خواهرمون زیادی با جمع صمیمی شده بود و کشف حجاب کرده بود که همین مساله کلی مارو خجل کرد .. منم که حساااااااااااااااااااس

و من همچنان عقده عکس تکی هستم

یه عکس حرفه ای چسپیده به آب از یه عکاس حرفه ای ( البته این بار بدن حضور بشر )

منظره زیبای کنار جاده گیسوم ( خدایا اینجا چقدر خشگله )

اینهم جاده ای که مارو برگردوند !

پایان

این عین اون نامه هست :

سلام دوستان ... این حرفا که اعلان براتون مینوسم رو خیلی وقت هست که قرار بود بگم اما فرستشو نداشتم .... حرفایی هست که تو مدت 4 ، 5 سال جمعشون کردم و گوشه دفتر نوشتم .... بعض ها رو هم از دوستام یاد گرفتم اما اکثرا حرف دل خودمه ... گفتم اگه ایندفعه ننویسم شاید دیگه فرصت نشه ... چون یکماه نیستم ...امیدوارم حرف ها رو به عنوان یه توصیه قبول کنین ممنون ازتون :

یادمون باشه به حرفای مردم اهمیت بدیم و نگیم که : بی خیال هر کسی رو تو قبر خودش میذارن... میدونی چرا ؟ چون ما بین مردم زندگی میکنیم ....

یادمون باشه به فکر روزی باشیم که دیگه کسی به حرفامون گوش نمیده ... به عبارتی حرفامون رو به عنوان قرار دادن در لای جرز هم قبول ندارن ...

یادمون باشه همه خوبی ها و محبتهای دوستمون رو به یه تهمت نفروشیم ... چون خیلی ها با یه تهمت از آب گل آلود ماهی میگیرن ...

یادمون باشه اگه دوستی گفت چرا گزاشتی پشت سر حرف بزنن ناراحت نشیم و با هاش قهر نکنیم ...

یادمون باشه اگه کسی خصوصی ترین حرفشو به ما گفت بدونیم چه قدربراش ارزش داریم و خودمون رو بی خودی بی ارزش نکنیم ..

یادمون باشه نذاریم دوستامون به خاطر ما زجر بکشن ...

یادمون باشه به اینترنت اعتماد نکنیم مخصوصا اگه کارت تبریک عاشقانه باشه و ضاهرا از طرف یه دوست ...

یادمون باشه همیشه خاطرات مون رو یه گوشه بنویسیم شاید که یه روزی به کارمون اومد ...

یادمون باشه به این فکر نکنیم که اگه یه روزی دوستامون از دست دادیم چیکار میکنیم ؟ مخصوصا سعی کنید با این فکر گریه هم نکنید چون ممکنه یه روزی برسه که دیگه درمورد دوستاتون نظر قبلی رو نداشته باشین اون وقت هست که به خودتون میخندین ...

یادمون باشه کسی که به خاطرش حتی نصف شب ای میل هاتون رو چک میکردین ممکنه یه روزی برسه که ماه به ماه هم بهتون ای میل نزنه حتی اگه تولدتون باشه یا مهمتر اینکه برای یه مسافرت طولانی ازتون خدافظی نکنه در حالی که قبلا ....

یادمون باشه حتما بین دوستامون تفاوت بذاریم ... هی نگیم من تو قلبم براشون تفاوت قائلم .... چون ممکنه دوست خوبمون رو از دست بدیم ....

و آخر اینکه یادمون باشه قدر دوستیهامون رو بدونیم و اطرافیون رو ازخودمون نرنجونیم ....

مرسی از اینکه چشماتون رو به خاطر این حرفا ازیت کردین

بدرود تا یک ماه دیگه